Sve o poremećajima viličnog zgloba: Uzroci i liječenje (2)

    Vilični (temporomandibularni) zglob je zglob koji povezuje sljepoočnu (temporalnu) kost lobanje i donju vilicu (mandibulu). Vilični zglob nalazi se s lijeve i desne strane lobanje u neposrednoj blizini ušnih školjki. Građen je od kondila donje vilice, zglobne površine sljepoočne kosti, kapsule, zglobne pločice, ligamenata i  mišića.

    Klasifikacija poremećaja viličnog zgloba

    Postoji više načina klasifikacije poremećaja viličnog zgloba. Način klasifikacije može zavisti od broja preostalih zuba koje pacijent ima, kao i o drugim činiocima. Prema Alzareu, bezubi pacijenti koji nose potpune proteze se obzirom na simptome poremećaja viličnog zgloba koje mogu imati dijele u pet grupa.

    1. Pacijenti koji nemaju simptome poremećaja viličnog zgloba;
    2. Pacijenti koji mogu normalno otvoriti usta, ali imaju blage simptome poput škljocanja i povremenog mišićnog spazma;
    3. Pacijenti koji imaju simptome kao oni u drugoj grupi, ali uz to još imaju glavobolje, migrene, bol u vratu, te ograničeno otvaranje usta (manje od 35 mm);
    4. Svi prethodno opisani simptomi samo su znatno izraženiji. Osim toga, postoji osjetljivost žvaćnih mišića i viličnog zgloba na palpaciju, bol prilikom otvaranja usta, blokiranje („zaključavanje“) viličnog zgloba i njegova luksacija;
    5. Svi opisani simptomi, ali je kod njih moguće utvrditi i radiološke promjene u viličnom zglobu poput skleroze, erozije, pojave osteofita i drugo.

    Prema American Academy of Orofacial Pain, dijagnostičke podvrste poremećaja čeljusnog zgloba mogu biti: urođeni ili razvojni poremećaji viličnog zgloba, stečeni poremećaji čeljusnog zgloba, poremećaji zglobne pločice, dislokacija čeljusnog zgloba, upalni poremećaji, neupalni poremećaji, ankiloza, prelom kondilarnog nastavka, aplazija, hipoplazija, hiperplazija, displazija, neoplazija, dislokacija zglobne pločice, poliartritis te osteoartritis.

    Kako se dijagnostifikuju poremećaji viličnog zgloba

    Pri dijagnostifikovanju poremećaja viličnog zgloba uzima se detaljna stomatološka i medicinska anamneza, obavlja se pregled glave, vrata i usne duplje. Snimi se nekoliko rendgenskih snimaka, koji po potrebi mogu uključivati i primjenu kontrastnih rendgenskih tehnika.

    Uz to, danas se u dijagnostifikovanju poremećaja viličnog zgloba koriste i magnetska rezonanca (engl. Magnetic Resonance Imaging – MRI), kompjuterizovana tomografija (engl. Computed Tomography – CT), pozitronska emisijska tomografija (engl. Positron Emission Tomography – PET) i konusno kompjuterizovana tomografija (engl. Cone Beam Computed Tomography – CBCT). Neuromuskularna stomatologija predstavlja savremeni pristup u dijagnostici i liječenju poremećaja viličnog zgloba, pri čemu se nastoji provesti objektivno vrednovanje složenih odnosa između zuba, žvaćnih mišića, viličnog zgloba i moždanih živaca. Pritom se koriste različiti kompjuterizovani instrumenti i uređaji koji pružaju mjerljive i uporedive podatke izuzetno korisne u dijagnostici i liječenju. Elektronska aksiografija koristi se za vizualizaciju kretnji viličnog zgloba.

    Kako se liječe poremećaji viličnog zgloba

    Dijagnostifikovanje i liječenje poremećaja viličnog zgloba je primarno stomatološko područje. Prvi korak u liječenju je prepoznavanje uzroka poremećaja te edukacija i savjetovanje pacijenta. Zavisno od uzroka poremećaja, preduzimaju se dalji koraci u liječenju.

    Ako je uzrok jednostavan, lokalne prirode i vezan za zube i usnu duplju, poremećaj viličnog zgloba uspješno može izliječiti i stomatolog opšte prakse. S druge strane, ako je uzrok složeniji, te nije isključivo lokalne prirode, u liječenje treba uključiti stomatologe specijaliste koji se bave liječenjem viličnog zgloba. Nerijetko je u proces liječenja potrebno uključiti i lijekare različitih specijalnosti poput neurologa, otorinolaringologa, fizijatara i drugih.

    Farmakološko liječenje poremećaja viličnog zgloba obično se provodi zajedno s drugim oblicima stomatološkog ili multidisciplinarnog liječenja. Najčešće se koriste nesteroidni protivupalni ljekovi, poput ibuprofena, koji smanjuju mišićni bol i oticanje, te triciklički antidepresivi, anksiolitici, mišićni relaksansi, kortikosteroidi i lokalni anestetici.

    Liječenje poremećaja viličnog zgloba može uključivati izradu odgovarajućih proteza koje se stavljaju u usta na zube radi rasterećenja viličnog zgloba. Kod fizikalne terapije viličnog zgloba primjenjuje se ultrazvuk, vježbe istezanja i jačanja žvačnih mišića, te vrući ili hladni oblozi na bolnome mjestu koji mogu olakšati probleme.

    Ne daju li konzervativne metode liječenja zadovoljavajuće rezultate, moguće je provesti određene hirurške zahvate poput artrocenteze, artroskopije, kondilotomije i dr. Kod artrocenteze se minimalno invazivnim postupkom u zglob uvodi tanka igla radi odstranjenja debrisa i upalne tečnosti. Kod pojedinih pacijenata se u zglob mogu injektovati kortikosteroidi, ali i druga sredstva poput botoksa. U krajnjem slučaju može se pristupiti artrotomiji kako bi se popravio ili zamijenio zglob. No, to je postupak koji uz pojedine prednosti ima i brojne nedostatke.

    Pored navedenih načina liječenja poremećaja čeljusnog zgloba postoje i alternativni načini poput akupunkture ili relaksacijskih tehnika. U ublažavanju ili uklanjanju simptoma može pomoći i promjena načina ishrane. Ona treba biti mekana i usitnjena, poput pire-krompira, supe, omleta, ribe, kuvanog voća i povrća, variva, jogurta i slično. Treba izbjegavati tvrdu i hrskavu hranu i konzumirati je u malim zalogajima kako bi se izbjegla potreba za jakim otvaranjem usta.

    Zaključak

    Poremećaji viličnog zgloba su razmjerno česti poremećaji, pogotovo kod žena od 20 do 45 godina. Mogu biti asimptomatski, ali i takvi da remete normalnu svakodnevnicu pojedinca. U dijagnostičkom postupku treba ih razlikovati od drugih poremećaja koji mogu zahvatiti glavu, vrat i usnu duplju jer simptomi nisu specifični. Način liječenja zavisi od uzroka poremećaja, a nerijetko može zahtijevati multidisciplinaran pristup.

    Izvor: zdrav-zivot.com.hr

    ,

    Kontakt forma

     

    Verifikacija

    Comments are closed.